กัณฑ์ที่ ๒. กัณฑ์หิมพานต์

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

เทศน์มหาชาติเวสสันดรชาดก ๑๓ กัณฑ์ ๑,๐๐๐ พระคาถา

ความโดยย่อ, ข้อคิด และอานิสงส์ประจำกัณฑ์

กัณฑ์ที่ ๒. กัณฑ์หิมพานต์

กัณฑ์หิมพานต์ ว่าด้วยเรื่อง เมืองกลิงครัฐ ได้เกิดฝนแล้งข้าวยากหมากแพง พราหมณ์ทั้ง ๘ คน มาทูลขอพญาช้างปัจจัยนาคซึ่งเป็นช้างคู่บารมีจากพระเวสสันดร พระองค์ให้ทานช้าง ทำให้ชาวเมืองโกรธแค้นเคืองใจ จึงไปร้องต่อพระเจ้ากรุงสัญชัยให้เนรเทศพระเวสสันดรออกจากเมือง หรือประหารด้วยท่อนจันทน์ เมื่อพระนางมัทรีทรงทราบว่าพระเวสสันดรได้ถูกขับออกจากเมือง ทรงทูลว่าเป็นสามีภรรยากันแล้ว ย่อมต้องอยู่เคียงข้างกันในทุกที่ทุกเวลา ไม่ว่ายามสุข หรือทุกข์ จึงได้ขอออกเดินทางไปกับพระเวสสันดร พร้อมทั้งพระชาลี และพระกัณหา บุตรทั้ง ๒

ข้อคิดประจำกัณฑ์

๑. คนดีเกิดมานำพาโลกให้ร่มเย็น

๒. โลกต้องการผู้เสียสละมิฉะนั้นหายนะจะบังเกิด

๓. การทำดีย่อมมีอุปสรรค “มารไม่มีบารมีไม่มามารยิ่งมาบารมียิ่งแก่กล้า”

๔. จุดหมายแห่งการเสียสละอยู่ที่พระโพธิญาณมิหวั่นไหวแม้จะได้รับทุกข์

อานิสงส์กัณฑ์หิมพานต์

ผู้ใดบูชากัณฑ์หิมพานต์ ย่อมจะได้สิ่งปรารถนาทุกประการ ครั้นตายไปจะบังเกิดในสุคติโลกสวรรค์ แล้วเมื่อลงมาเกิดบนโลกมนุษย์ ก็จะเกิดในตระกูลขัตติยะ หรือตระกูลพราหมณ์มหาศาลร่ำรวย บริบูรณ์ด้วยทรัพย์ และบริวารมากมายประกอบด้วยสุขกายสบายใจทุกอิริยาบถฯ

#มาฆบูชามหากุศลมหาทานบารมี #ครั้งหนึ่งในชาตินี้ #ฟังเทศน์มหาชาติทำนองหลวง #๑๓กัณฑ์๑๐๐๐พระคาถา #เข้าถึงเทศน์เข้าถึงธรรม

 

บทความที่เกี่ยวข้อง